سلامی گرم و صمیمانه به همه دوستان خوبی که با نظرات گرم و

سخنان شیوایشان ، گرمی بخش این دل رنجور و شکست خورده این

حقیر سراپا تقصیر بودند

و اما با نظراتی که شما دوستان ابراز فرمودید،و اینکه من ادمی سنگدل

نیستم ،تصمیم گرفتم که حتما به دیدن دوستم برم

اما این دلیلی بر بخشیدنش نیست ،چون اگر الان من ببخشمش باز از این

کارها می کنه و از من انتظار داره که ببخشمش،درسته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

این یادگاری را با قلبی شکسته برای دوست خوبم فرستادم تا ببینه که

دوستش دارم

صادقانه

با سلام خدمت همه کسانی که بی وفا نیستند

تمام کسانی که برای دوستانشان ارزش معنوی زیادی قائل هستند

و یک خشم بی امان به کسانی که مثل دوست من بی وفان

و اما......

من  تا بحال عاشق نشده بودم و فکر میکردم که خدایا عاشق شدن چه جوریه؟

تا اینکه ندیده عاشق کسی از دیار شرق شدم ،با اینکه اورا اصلا ندیدم

اما صادقانه دوستش داشتم و دارم ،با اینکه حتی شایداو به من......

 اما بگذریم با بی وفایی هایی که به من کرده می خوام تنبیهش کنم و دیگه اصلا بهش نظر ندم

از شما دوستان هم می خوام که نظرتونو راجع به این موضوع به مکن اعلام کنید

اگر نظرات موافق بیشتر بود حتما به دیدنش میرم اما اگر .................

حالا دارم فکر می کنم که از همین حالا جلو عاشقی ام را بگیرم ،نظر شما چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

از دوستان خوبم می خوام که فقط راجع به این پست نظر بدن در غیر این صورت نظراتشونو پاک می کنم

                                                                         مرسی از محبتتون

بی مقدمه

بی مقدمه

تو انجا من اینجا

                                       ((((اخرین نوشته)))

 

در وصف دوست خوبم در مشهد مقدس

 

تو انجا و من اینجا

اسیر پای در بند

تو انجا من اینجا

دو مجنون گرفتار

دو در ظاهر سلامت

ولی در سینه بیمار

تو انجا

مرا مرا می جویی اما جز هوا نیست

به جای پیکر من در بر تو

به نرمی می گشایی شعر هایم

که پیچد عطر من در بستر تو

صدای پای من می اید از دور

که پر می گیرم از هر جا به سویت

تو می بینی نگاه خسته ام را

که می لغزد به رویت

ولی افسوس ای دوست

خیا لست

من انجا در کنار تو

 محالست

 من اینجا در دل جمع

ولی محزون و تنها

از این عالم تو را می خواهم و بس

تو را دیوانه ی عشق

تو را بیگانه از هر اشنایی

تو را ای خوانده درس مهربانی

تو را ای زندگانی

ولی افسوس ای دوست

تو انجا

من اینجا در دل جمع

در امیدی محالم

تمام انچه می خواهم محالست

خیالست